Enkele vraagstellingen

 

De voorbije dagen ging ik even ten raadde bij mezelf ,

mede door enkele vraagstellingen die bij mij opdaagden,

Dit door een samenloop van zaken die de voorbije weken  spelen.

De eerste vraag die ik mezelf stelde , waarom maak ik nooit niets af in mijn leven ?

Anderzijds komt dan weer die weerstand en tevens de vraag ,

  voor wie zou ik mezelf moeten bewijzen ?

Ik ken / heb her-kent mijn eigen waarden,

zonder dat er voor mij een maatschappelijk plaatje ,

 certificaatje /etiket  noodzakelijk is naar buiten toe .

Waarom voel ik altijd zoveel weerstand als ik dien te voldoen aan dat

maatschappelijk beeld – iets in mij zit dan in verweer , zegt neen

Toch als ik me open, naar buiten probeer te keren/bewegen ,

 mezelf laten zien , probeer van mezelf terug onder te mensen te begeven ,

 altijd weer dezelfde vragen : Wat doe je van werk ?

Heb je je rijbewijs ? Ben je dit jaar op reis geweest ?

Waarom mogen we niet gewoon  zijn ?

liefde licht

Waarom niet gewoon mya zijn ?

Is het de Indigo in mij die zicht telkens opnieuw verzet ?

Wat was de reden van mijn ommekeer 3 jaar geleden ?

Het gevoel dat er iets niet klopte met het plaatje daarbuiten ?

Het gevoel dat het enkel om het presteren draait ,

 ver van de menselijke waarden vandaan  

Wetende dat het mij toch niet gelukkig maakt , altijd maar te moeten

Was het nu net dit niet , waar ik me heb van los gemaakt ???

Omdat ik ergens weet, dat het me zover van het ZELF verwijderde ,

het me wel eens deed vergeten , waar het werkelijk is om te doen

Waar is het dan om te doen ?

Dan kom ik ergens uit bij de reden van mijn bestaan ,

mijn hoger doel – de reden van mijn ZIJN ,

Het nieuwe helpen realiseren – juist door het oude de rug toe te keren

wetende dat het nieuwe niet kan worden verwezenlijkt ,

 als we het oude blijven voeden …

Een voorbeeld daarin te zijn … en gewoon Mya zijn .

Waarom voel ik zoveel weerstand om geld te gaan verdienen ?

Waarom wil ik dat niet ?

Is het omdat ik weet dat zo het geldsysteem nooit zal vallen ?

Het is hard gewoon in lichtkracht te blijven , de ziel trouw te blijven

Je hebt jezelf bevrijd … maar is die wereld daarbuiten wel vrij ?

ALtijd maar compenseren , geduld blijven hebben …

wetende dat juist op een moment dat men het minst verwacht

er iets nieuws om de hoek lacht

Het vertrouwen dat alles goed is …

Misschien ben ik wel mijn vertrouwen in de mensheid kwijt ,

Misschien is het wel de angst mezelf te laten zien ,

Misschien is het wel de angst dat er niets veranderd is en me hetzelfde opnieuw

zal overkomen ?

Misschien gebeurd de verandering subtiel , wetende dat de verandering

vanuit mezelf geschied en van daaruit ik terug mag leren vertrouwen

om me te begeven , mezelf tenvolle laten openbloeien

als deel binnen het geheel .

Misschien ben ik wel bang te ontvangen , wat me altijd al werd belooft

Misschien kan ik het nog altijd zelf niet geloven

Zijn we niet werkelijk vrij , als we dat ook zelf gaan geloven ?

Misschien mag de zon ook wel eens voor mij schijnen …

Terwijl ik dit schrijf , voel ik pijn